home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Bezoek aan het paradijs
Pagina afdrukken E-mail


1 mei 2019
Het is 1 mei, Dag van de Arbeid, in Griekenland een arbeidsloze dag; kantoren, scholen en winkels zijn gesloten, iedereen is vrij, het is weer feest!

Een dubbel feest bovendien, want 1 mei is ook de Dag van de Lente. Mensen wensen elkaar kaló mína (een goede maand) of kaló kalokéri (een goede zomer) en trekken er massaal op uit om bloemen te plukken, te picknicken of te barbecuen; auto’s, deuren en poorten van huizen worden versierd met kransen.
Wij vieren deze lentedag met het checken van een wandelroute.

Als we vroeg in de ochtend van de zuidkust van Lesbos naar adelaarsnest Kournéla klimmen, meanderend over steile ezelspaden met alleen het geluid van vogels en ons eigen gehijg als begeleiding, en halverwege een smalle landweg oversteken, horen we gedempte stemmen en zien even later een rood pick-upje staan. In de laadbak een groot matras en een keukenkastje. Onmiddellijk gaan onze voelsprieten overeind staan: hebben we hier te maken met een gevalletje illegale dump, een heterdaadje so to speak?

Het is een feit dat onze gasten, eenmaal teruggekeerd uit Lesbos, het rijtje superlatieven waarmee ze het eiland na hun bezoek omschrijven (Schitterende natuur! Heerlijk eten! Ongekende gastvrijheid!) dikwijls afsluiten met een wat minder positieve observatie: hoe kan het toch dat die aardige Grieken zo slordig met hun afval omgaan? 
Zit het in de volksaard? Komt het omdat ze zoveel natuur hebben dat ze er een andere gevoelswaarde aan toekennen?

We blijven staan en kijken elkaar veelbetekenend aan.
Maar tegelijkertijd bekruipt ons een gevoel van schaamte: het is ons eiland niet, we zijn hier te gast, wie zijn wij om de bewoners de les te lezen?
Een vriendelijk echtpaar verschijnt, we raken aan de praat. We hebben ons vergist zo blijkt, de spullen zijn voor hun dámi, een arbeidershuisje uit vroeger tijden, verborgen in de olijfgaarden.
Ze dienden als opslag van werktuigen en overnachtingsplaats tijdens de olijfoogst; nu worden ze gebruikt door kustbewoners als verblijf tijdens warme dagen – 1 mei is de dag om ze in orde te maken.

We volgen het echtpaar naar hun paradijsje, een Hof van Eden verborgen in het groen: druivenranken, artisjokken, kruiden, een grote moestuin.
Ze laten ons de dámi zien: zo leefden de olijfplukkers vroeger, zonder elektriciteit, slapend op een harde brits, een vuurplaats om te koken.
Op een tafel voor het huisje ligt een grote bos bloemen klaar – een krans is in de maak.
Bij het afscheid krijgen we twee rozen; in een waterflesje reizen ze op de rug mee op de wandeling, terug naar de kust, dan met de auto dwars door het Olymposgebergte, en belanden 's avonds op onze tafel: kaló kalokéri!

 

ontmoeting tijdens wandeling
ontmoeting tijdens wandeling

naar de Hof van Eden: artisjokken
naar de Hof van Eden: artisjokken

bloemen voor 1 meikrans
bloemen voor 1 meikrans

<em>Kaló kalokéri</em>!
Kaló kalokéri!


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | privacy | copyright | contact