home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Museum zonder suppoost
Pagina afdrukken E-mail


12 oktober 2018
Voor een eiland met nog geen honderdduizend inwoners is Lesbos bijzonder rijk aan musea: kleine dorpsmusea waar trots de verworvenheden – eerste strijkbout! – worden tentoongesteld, modern vormgegeven complexen zoals het geologiemuseum in Sígri of het Romeinse museum in Mytilíni, kerkmusea met een keur aan Byzantijnse schatten, kleine, maar fijne opstellingen bij opgravingen uit de bronstijd,
het Teriádemuseum met werk van Chagall en Matisse.
Ze liggen op goed bereikbare plekken en zijn vrijwel dagelijks te bezoeken.

Maar er is één museum op het eiland dat zó onbekend is en zó afgelegen ligt dat er zelden een bezoeker komt. Een museum met onbeperkte openingstijden, zonder kassa en zonder suppoosten, waar je alles mag aanraken en niemand je op de vingers tikt.
Een museum met een bizarre geschiedenis.

Het begon allemaal in de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen een rijke magnaat de ideale plek voor een luxe vakantieoord gevonden dacht te hebben.
Aan de zuidwestkust van Lesbos, helemaal aan het eind van het zeven kilometer lange zandstrand van Vaterá, alleen te bereiken over hobbelige landwegen.
Daar, tegen een grillige rotspartij in the middle of nowhere, verrees een complex dat zijn weerga niet kende – het zou het qua massatoerisme achtergebleven eiland in één klap op de kaart moeten zetten.

Maar het liep allemaal anders: iets met ruzie, regelgeving, vergunningen, bureaucratie, afgunst misschien ook.
Hoe het ook zij: het casco was klaar, de ondernemer verdween en er werd nooit meer naar het complex omgekeken, meer dan dertig jaar lang.
Tot het een aantal jaren ontdekt werd door een aantal grafittikunstenaars, die het als locatie kozen voor het eerste internationale Beach Street Festival.
Een zomerweekend lang konden artiesten uit de hele wereld zich uitleven op de betonnen muren, en met wat voor resultaat!

Als we op deze zonnige herfstdag door de spelonken van het spookresort dwalen openbaren zich de prachtigste kunstwerken.
Bij de entree grijnst een aantal gnomen ons toe, op een van de muren de trots van Lesbos: Theóphilos, de naïeve schilder die begin vorige eeuw gekleed in lompen en met een rugzak vol penselen van dorp tot dorp trok om als reclameschilder wanden en deuren van winkels te beschilderen, en het na zijn dood tot het Parijse Louvre bracht. Een graffitikunstenaar avant la lettre.

In het Louvre van Lesbos wordt geen entree geheven; het is 24 uur per dag geopend.

 

spookresort <em>in the middle of nowhere</em>
spookresort in the middle of nowhere

gnomen grijnzen ons toe
gnomen grijnzen ons toe

Theóphilos, trots van Lesbos
Theóphilos, trots van Lesbos

museum zonder kassa…
museum zonder kassa…

…en zonder suppoost
…en zonder suppoost


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact