home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Reacties > Johan Neegers en Christel Van Iseghem, Brasschaat
Pagina afdrukken E-mail


Kijk al uit naar mijn derde bezoek!
Ik had wel wat bedenkingen met al minder dan een jaar later terug te keren naar Lesbos. Tenslotte, de eerste keer is altijd de mooiste, en daarna kan het enkel maar tegenvallen, niet? En daarbij wou ik ook mijn echtgenote meenemen, die niet zo dol is op ‘avontuurlijke‘ wandelingen als ik, en nogal kritisch is op het eten, dus daar kwamen nog wat extra bekommernissen bij.

Wat me de eerste morgen direct opviel was hoe groen Lesbos kan zijn. Vorig jaar was het er voor mei erg warm geweest, en dat was te zien aan de plantengroei, veelal geel en dor; veel van de orchideeën, waar ik toch wel naar uitkeek, waren al uitgebloeid.
Nu, in april, leek alles fris, groen en lenterig.

Charamída kende ik al. Het was een plezier Giórgios en Theanó van het hotel terug te zien, en ik ben blij dat ze dit jaar tijdens mijn verblijf heel wat meer gasten hadden dan in 2018.
De twee wandelingen, langs de kust van Amalí en rond het schiereiland van Koundouroudiá, waren me ook al bekend. Maar dit keer was de plantenrijkdom overweldigend – tongorchissen, orchissen en spiegelorchissen, pyramide- en aspergeorchissen…
Een beetje jammer van de onweersbui enkele kilometers voor Koundouroudiá, zodat we praktisch verplicht waren om onszelf te laten opdrogen op het terras van het visrestaurantje aldaar – met een bordje gegrilde vis en calamares om terug op te warmen.

Nieuw voor mij was Plomári: gezellig stadje, leuke restaurantjes, mooi appartementje met een fantastisch uitzicht – wel wat trappen op en af, maar dat was het waard. De eerste dag al lieten we ons verleiden door de geur van gebakken vis bij Máma Katharína, en aangezien ze elke dag met grotere en nog lekkerder vissen kon uitpakken, werd het een dagelijkse gewoonte om daar te eten.
Nu bleek dat het terras van ons appartementje zo uitnodigend was, dat mijn echtgenote liever daar bleef met een boek dan mee te gaan wandelen, dus heb ik me twee dagen extra kunnen uitleven…

De wandeling rond de berg van Agatherí was geweldig; enkele zware klims, maar wat een uitzichten!
En alweer tientallen soorten nieuwe en al bekende orchideeën.
In Miliés boodt een hond me spontaan aan als wandelgids te dienen; samen gingen we verder over de berg, terug naar beneden langs de Arodáfnis en opnieuw omhoog. Nog nooit een hond met zoveel plezier in de rivier zien plonzen! Het kostte me heel wat moeite en hartzeer om hem op de terugweg terug achter te laten waar ik hem aantrof – ik hoop dat hij het goed stelt.

In Agiásos beklommen we de op één na hoogste berg van Lesbos, de Olympos. Of toch de laatste kilometer: er loopt een weg tot bijna boven. ’s Morgens vertrokken aan zee, in een stralend lentezonnetje en aangepaste temperaturen in Plomári, twee uur later en 950 meter hoger in felle wind en ijzige kou op de flank van een kale berg. Ook dit is Lesbos, veronderstel ik.
Maar de flora daarboven is er wel heel speciaal, deed me wat denken aan de Dolomieten. En het 360° panorama is overweldigend, als je de zendmasten achter je even vergeet.

Om af te ronden verbleven we nog enkele dagen in Skála Sikaminéas. Van alle plaatsjes die ik in Lesbos gezien heb, blijft dit nummer 1 qua gezelligheid.
’s Avonds in het licht van de lampen, op een terrasje langs het haventje verse vis eten, terwijl de vissersbootjes binnenlopen; of ’s morgens in het lentezonnetje een uitgebreid ontbijt genieten, terwijl diezelfde vissers hun bootjes klaarmaken voor de nieuwe dag: heerlijk.

Wat verder nog is blijven hangen is het olijfpersmuseum van Agía Paraskeví, waar we een paar uur helemaal alleen hebben kunnen rondlopen – meer personeel dan bezoekers. Een historisch document, niet alleen over de olijfteelt en de verwerking en de technologie die daarvoor gebruikt werd, maar vooral over het dagelijkse leven op Lesbos tot enkele tientallen jaren terug. In combinatie met een mooie waarneming van broedende ooievaars bovenop de schoorsteen, omringd door tientallen Spaanse mussen die zijn nest deelden.

Verder nog de restanten van de antieke stad Pyrrha boven op een heuvel langs de baai van Kalloní, niet eenvoudig om er te komen, maar een schitterende locatie, waar je letterlijk over de scherven van een vervlogen beschaving loopt.

Conclusie: Een tweede ervaring hoeft niet minder te zijn dan de eerste. Ik kijk al uit naar de derde…

Lesbos, 13 – 26 april 2019

 

overweldigende plantenrijkdom: <em>Ophrys reinholdii</em>
overweldigende plantenrijkdom: Ophrys reinholdii

bloemrijke ruigte in Charamída
bloemrijke ruigte in Charamída

zicht vanaf het terras in Plomári
zicht vanaf het terras in Plomári

wandelen met hond langs de Arodáfnis
wandelen met hond langs de Arodáfnis

wandeling langs kale berg: de Olympos
wandeling langs kale berg: de Olympos

ochtend in Skála Sikaminéas
ochtend in Skála Sikaminéas

locatie antiek Pyrrha, bovenop een heuveltop
locatie antiek Pyrrha, bovenop een heuveltop

Oostelijke pijpbloemvlinder bij Charamída
Oostelijke pijpbloemvlinder bij Charamída

wandeling naar Agíi Anárgiri, bij Agiásos
wandeling naar Agíi Anárgiri, bij Agiásos

Reacties?
Laat anderen delen in uw reiservaringen met LOPEN OP LESBOS.
Stuur een reactie, impressie of reisverslag met foto's naar info@lopenoplesbos.nl.
Wordt uw reactie geplaatst, dan ontvangt u als dank een fraai uitgegeven Nederlandstalig boekje over de schelpen op Lesbos.


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | privacy | copyright | contact