home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Lesbos in tien sonnetten
Pagina afdrukken E-mail


25 juni 2019
Vandaag valt het tweede nummer van Lychnari 2019 in de bus, het onvolprezen, fraai uitgegeven kwartaalschrift over het Griekenland van nu.
Met deze keer een aantal artikelen over Lesbos, waaronder een verhandeling van Griekenlandkenner en vertaler Mario Molegraaf over de inmiddels 90-jarige literatuurwetenschapper en vrijetijdsdichter J.J.A. Mooij. Onder de titel 'Tien miljoen olijvenbomen' bespreekt hij in zijn vaste rubriek over Griekse poëzie en poëzie over Griekenland Mooijs in 1996 verschenen bundel ‘Lesbos. Tien sonnetten’.
We zijn blij verrast, we kenden hem niet.

Helaas, de literatuurwetenschapper blijkt geen hoogvlieger qua eigen werk: ‘Alles over eten weten, maar zelf niet goed kunnen koken. Wat is nog frustrerender? Alles weten over literatuur, maar zelf geen bevredigende verhalen of gedichten kunnen maken’, schrijft Molengraaf. ‘Mooij kampt in ieder geval met het laatste probleem: een enorme kennis van de literatuur, maar daarmee ben je zelf nog lang geen schrijver’.

De gedichten zijn te geconstrueerd, vaak een praatje bij een plaatje, te verzorgd, te precies allemaal, luidt het oordeel, maar: ‘Soms raakt hij even uit de plooi, bijvoorbeeld als hij naar een landschap in Zeeuws-Vlaanderen kijkt. Nog vrijer blijkt hij wanneer hij zich als ombekommerde toerist naar Lesbos begeeft. Sonnetten, maar dan met een hoogst persoonlijk rijmrecept (…). Echte gedichten, zo natuurlijk en levendig als Lesbos is.’

De dichtbundel, verschenen in een oplage van 160 exemplaren, blijkt nog steeds, antiquarisch, verkrijgbaar. We bestellen hem, wachten gespannen af, en citeren alvast een van de tien Lesbossonnetten.

Leven op de rots

Weelde van tien miljoen olijvenbomen.
De bloei van oleanders maandenlang.
Paarse en witte kelken gaan en komen
verlucht door onverdroten krekelzang.

Omhoog de varens, bronnen met platanen
waar ’t paard kwam drinken en de schildpad ging.
Steeneiken die verwoed hun wortels banen
waar toch geen plaats is naar berekening.

Ziet men ook nog de blauwe distels aan,
Dat weet men wat op deze rots gedijde,
die rots in zee: leven met steen vergroeid.

Wat eens slechts rots was zal als rots vergaan,
wanneer al wat zich hier in pracht verbreidde
eerst in de laatste hitte is verschroeid.

Lychnari vier keer per jaar ontvangen?
Word dan nu abonnee!
De prijs voor een jaar is 51,95, het eerste nummer is gratis.

 

'… die rots in zee: leven met steen vergroeid'
'… die rots in zee: leven met steen vergroeid'

Lychnari nummer 2
Lychnari nummer 2

'De bloei van oleanders maandenlang'
'De bloei van oleanders maandenlang'


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | privacy | copyright | contact