home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Trots op Polichnítos
Pagina afdrukken E-mail


2 november 2018
We schreven het al eerder op onze site: het is altijd weer uiterst vermakelijk om te ervaren hoe kennissen overal op Lesbos neerkijken op onze verblijfplaats.
‘Polichnítos, why?’, is steevast de verblufte reactie als we uitleggen dat we daar elk voor- en najaar een paar maanden verblijven. ‘Hahaha, nog steeds in Polichnítos?’, roepen vrienden uit hoofdstad Mytilíni ons lichtelijk honend toe als we elkaar ergens tussen beide plaatsen ontmoeten om te eten.


Kortom, het plaatsje in het zuidwesten van het eiland, verscholen in de heuvels, op korte afstand van zowel de Egeïsche Zee als de Baai van Kalloní, 2500 inwoners groot en vrijwel uitsluitend bewoond door landbouwers en olijftelers, scoort niet bepaald hoog bij de andere eilandbewoners: 'Polichnítos, dat is Afrika, daar heb je niks te zoeken, daar kom je niet'.

Wij knikken dus maar vriendelijk, lachen vrolijk mee en zwijgen wijselijk: we doen allang geen pogingen meer om uit te leggen waarom we zo van ons dorp houden en er veertien jaar geleden op slag verliefd op werden. Want de charmes van Polichnítos, daar ben je ontvankelijk voor of niet.

De oude vrouwjes met hun zwarte hoofddoeken bijvoorbeeld, die geleund op hun stokken ’s morgens langs ons huis omhoog schuifelen richting kruidenier en op onze vensterbank gaan zitten om uit te hijgen.

De autootjes met stoelen, uien, sardines, handdoeken, druiven, potten en pannen, die met versterkte muziek door het dorp rijden om hun waar te slijten.

De zigeunerin die wekelijks haar handkar met onderbroeken en t-shirts door ons keienstraatje duwt en haar spullen luidkeels in een onbegrijpelijk dialect aanprijst. De dorpsfilosoof die een boek over 'de liefde' schreef. De ambachtslieden in de kronkelige steegjes: de schoenmaker, de naaister, de kaasman met zijn ladotíri.

De tientallen fraai gekleurde ezelspoorten, de honderden prachtige, veelal verlaten neoclassicistische patriciërshuizen met hun pilasters en timpanen, die herinneren aan het welvarende verleden, aan het eind van de 19e eeuw, toen Polichnítos het centrum van een rijke olijfregio was en meer dan 10.000 inwoners telde.

De vele tradities en gebruiken, de processies, de indrukwekkende begrafenisrituelen.

En natuurlijk het kafeníon van oud-kapitein Kóstas, waar je eet wat de pot schaft, die op zijn tweepitskooktoestel de heerlijkste maaltijden bereidt, en waar je voor een flesje oúzo met vijf rijkelijk gevulde schaaltjes tien euro afrekent.
Voor twee personen welteverstaan…

We zijn dan ook blij verrast dat er gisteren in hoofdstad Mytilíni een fotoboek over ons geliefde stadje werd gepresenteerd.
Titel: Polichnítos in de 20e eeuw.
Het is een initiatief van de vereniging van Grieken in het buitenland en kwam tot stand onder auspiciën van de Griekse architectenassociatie.
Tijdens de drukbezochte presentatie werden dan ook met name de opmerkelijke architectuur en de unieke schoonheid van de huizen in het stadje geprezen. 

Een fotohommage aan Po!

 

gisteren gepresenteerd
gisteren gepresenteerd

Polichnítos vanaf de stadsheuvel
Polichnítos vanaf de stadsheuvel

mascotte: ooievaar op schoorsteen
mascotte: ooievaar op schoorsteen

de dames van het dorp
de dames van het dorp

verlaten patriciërshuis
verlaten patriciërshuis

de kaasboer met zijn <em>ladotíri</em>
de kaasboer met zijn ladotíri

de <em>pappás</em>
de pappás

de mandarijnenverkoper
de mandarijnenverkoper

de dorpsfilosoof
de dorpsfilosoof

de paasprocessie
de paasprocessie

kapitein Kóstas in zijn <em>kafeníon</em>
kapitein Kóstas in zijn kafeníon

verboden te parkeren
verboden te parkeren

de zigeunerin met haar onderbroekenkar
de zigeunerin met haar onderbroekenkar

ezelspoort
ezelspoort

de bakkersvrouw
de bakkersvrouw

verlaten patriciërshuis
verlaten patriciërshuis

nog meer dorpsdames
nog meer dorpsdames


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact