home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Reacties > Martin en Gré Nooij, Assendelft
Pagina afdrukken E-mail


Priester verbiedt me te fotograferen
18 april: ontbijt aan strand en een pittige wandeltocht
De eerste dag, wat gaat dat brengen? Allereerst, de zon schijnt volop en de temperatuur is zodanig dat we aan het strand kunnen ontbijten. Mooi uitzicht over de grote baai en de bergen met hun plaatsjes aan de overkant.
Om 10 uur gaan we op stap voor onze eerste wandeltocht. Er staat drie uur voor en het hoog/laag is te overzien. Direct vanaf het pension richting zoutpannen waar de beloofde vogels niet te zien zijn. Aan het eind van de zoutpannen zowaar een paar zwarte ibissen.
Op een monopáti struikelt Gré bijna over een grote schildpad. De eerste echte ontdekking, wat volgt?

19 april: paaszondag, lam aan het spit
Bij ons was het vorige week Pasen, nu is dat voor de orthodoxe Grieken. Ze vieren dat met een lam aan het spit. We zijn voor de lunch uitgenodigd.
‘s Ochtends met de auto richting Vaterá om vogelplaatsen te bekijken. Daarna om 13 uur de lunch. Aan een lange tafel zitten we met zo’n dertig mensen. De Duitse dames in de accommodatie hebben een paasbrood gemaakt en Leftéris probeert iedereen aan de wijn te krijgen. Na de lunch rijden we naar Nifída voor een kustwandeling. Een rotsig pad met mooie uitzichten over de baai.

20 april: kloosters en een banaan etende non
Vannacht weer ruim 11 uur geslapen. Na opnieuw een ontbijt aan het strand vertrekken we om 10 uur voor een wandeling langs de kloosters. De start is bij de Hot Springs van Polichnítos, een vulkanische plek, want de dampen stijgen uit de beek op. Na een uurtje komen we bij het eerste klooster. Er is een echte non aanwezig die we de hand schudden. We mogen daar even zitten om wat te gebruiken. Dat wordt een banaan. De non volgt ons idee en gaat ook een banaan eten. Weer verder, al snel het volgende klooster. De orthodoxe priester verbiedt me om te fotograferen. Stiekem toch gedaan.

21 april: op zoek naar vogels en waar is de start?
We hebben vandaag een dubbel programma. We willen de wandeltocht bij Kalloní doen en daardoor passeren we enkele vogelplaatsen. Bij de eerste drie vogelplekken valt weinig te ontdekken, maar bij de vierde staan zo’n tien vogelaars gewapend met telescopen. Ik daar ook met de verrekijker op af. Ik zie niets. Verderop richting Kalloní meer succes. Veel steltlopers en zelfs flamingo’s. Door naar de start van de wandeling. De beschrijving heeft het over een devotiehuisje waar er op Lesbos duizenden van staan. We zien het niet. Terugrijden. Weer terugrijden en… ja dat moet hem zijn. Dit is de ‘drie kloosterwandeling’, we zijn benieuwd?!

22 april: de eerste autodag, we gaan naar het noorden
Vandaag willen we Pétra en Mólivos bezoeken, de bekendste plaatsjes van het eiland. Heel toeristisch, maar toeristen lopen er nu niet. Het weer is intussen wat veranderd. Er wordt zelfs regen verwacht, en die krijgen we. Zware buien met knetterend onweer.
Pétra is een langwerpig stadje met een mooie smalle hoofdstraat overdekt met paarse seringen. Mólivos is wat groter en compacter, en de straten zijn meestal trappen. Daarna nog vele stadjes gepasseerd en moeten stoppen omdat er een kudde schapen over de hoofdweg loopt.

23 april: rondwandeling Polichnítos en kaarten op de bus
Wat we intussen gemerkt hebben is dat Grieken aardige mensen zijn. Leftéris, onze accommodatieverschaffer, is er zeker zo een. Vandaag maakt hij het wel erg bont. We vertellen hem dat we het Polichnítosrondje gaan wandelen. Zegt hij ‘daar hebben we ook een huis, hier heb je de sleutel dan kan je het bekijken!’ Ook hebben we opdracht om de ansichtkaarten op de brievenbus te doen. Met wat extra kleding aan gaan we op stap. Het is twaalf graden als we vertrekken, geen echte Lesbostemperatuur. Als we na een uur in Polichnítos aankomen proberen we de beschrijving te volgen die naar het postkantoor moet leiden. Onvindbaar, maar we zien wel een brievenbusje hangen. Daar maar in. Het is nu drie weken later: nog geen kaart aangekomen.

24 april: van waterval naar bijna onvindbaar aquaduct
Vandaag staat er weer een autodag op het programma. We doen het kleinere rondje rondom Polichnítos, maar we breiden het uit naar het aquaduct bij Mytilini. We gaan op zoek naar een waterval en we bezoeken een oud Grieks tempelcomplex. Dat zijn een paar stompjes Korintische of Dorische zuilen. Dan op zoek naar het eerste aquaduct. De Engelsman had het ons goed uitgelegd, maar na vier keer een andere route zien we eindelijk een glimp. Het is echter onbereikbaar.

25 april: Agiásos en Asómatos, Lesbos op z’n best
De wandeling van Agiásos is een van de pittigste wandelingen die we kunnen maken. Gré moet er een nachtje over slapen. Ze ziet op tegen de 450 meter hoogteverschil, dus wordt het een stadswandeling aldaar. Voor het eerst merken we iets van toeristische bedrijvigheid. Drukke terrasjes en vrijwel alle winkeltjes geopend. Hier ook goed zicht op de Olympus van 968 meter hoog.
We zien aanwijzingen naar de oase die in de wandeling zit. We gaan naar Asómatos, een wat kleiner plaatsje, maar net zo mooi en doodstil. Ook hier weer de aanwijzing naar de oase, 2.7 kilometer van hier. Dat gaan we doen.
Bijna volledige kalderímia almaar naar beneden. Drie kerkjes gepasseerd en daar is de oase.
Hevig stromend water?!

26 april: het versteende woud, is dat alles?
Meer dan 200 kilometer autorijden gaat het vandaag worden. Minstens acht vogelplekken gaan we passeren en minstens zoveel mooie stadjes.
Het belangrijkste wordt het versteende woud. Maar eerst krijgen we nog wat kloosters te verwerken. Jammer dat ze niet allemaal geopend zijn.
Na een paar schitterende stadjes op afstand gezien te hebben komen we bij het versteende woud. We zijn niet alleen, maar echt druk is het ook niet. Op zoek naar de bijzondere stenen. Dan naar het oudste klooster van Lesbos en naar Sígri, van bovenaf mooi zichtbaar aan de Egeïsche Zee. Over een landweg hobbelend naar Eressós en andere Griekse schoonheid.

27 april: de laatste dag en… dag Leftéris en Erika, bedankt!
We nemen bij het ontbijt afscheid van Leftéris en Erika en onze Engelse vogelaars.
De laatste wandeling is die van Vaterá. We komen andere Nederlanders tegen, die we later op de wandeling nog een keer tegenkomen, want zij doen hem omgekeerd. Langs het strand van Vaterá is druk militair verkeer. We lopen aan het eind van het strand een groep Engelse vogelaars bij een water na.
Weer geen vogel te zien, maar wel zo’n twintig schildpadden, op elkaar liggend, en verderop nog een zootje.
Na een haventje en vele mooie uitzichten, kerkjes en kloosters zit deze vakantie er helaas op. Het was mooi, heel mooi en ontspannen.

Tot slot
Heerlijke vakantie waar van de Lopen op Lesboszaken alles klopte.
Het onderdak bij Erika en Leftéris in Skála Polichnítou is het beste dat je kan treffen.
Dat we voor de vogels eigenlijk wat te vroeg waren, daar kon Lopen op Lesbos ook niets aan doen en dat niet op alle dagen de zon de scheen al helemaal niet.
Ga je naar Lesbos dan kan je niet om Lopen op Lesbos heen, alleen al voor het informatiepakket dat je krijgt, ongelooflijk zo mooi, compleet en goed. Klasse!!!!!

Lesbos, 17 – 28 april 2009

 

Baai van Kalloní
Baai van Kalloní

duizenden devotiehuisjes
duizenden devotiehuisjes

tegenliggers
tegenliggers

Steltkluut
Steltkluut

gastheer Leftéris en zijn ouders
gastheer Leftéris en zijn ouders

voorjaarsbloemen
voorjaarsbloemen

hoofdstraat van Pétra
hoofdstraat van Pétra

Reacties?
Laat anderen delen in uw reiservaringen met LOPEN OP LESBOS.
Stuur een reactie, impressie of reisverslag met foto's naar info@lopenoplesbos.nl.
Wordt uw reactie geplaatst, dan ontvangt u als dank een fraai uitgegeven Nederlandstalig boekje over de schelpen op Lesbos.


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact