home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Geen geweren, maar verrekijkers!
Pagina afdrukken E-mail


13 april 2018
Jarenlang vroegen de bewoners van Lesbos zich af waarom er elk voorjaar toch zoveel buitenlanders in de velden rond de Baai van Kalloní achter een statief stonden te turen.
Wat was er aan de hand, wat waren ze kwijt, wat zochten ze met z'n allen?
En toen ze de reden vernamen begrepen ze er al helemaal niets meer van: vógels?
Die vederlichte wezentjes die je uit de lucht knalt, in de pan braadt en dan lekker oppeuzelt?
Of die in de bergen vaak huis aan huis worden verkocht, ingevroren en wel?
Kwestie van cultuurverschil.

Als je met 80.000 mensen op een oppervlak zo groot als onze provincie Utrecht woont (of eigenlijk: met de helft daarvan – de andere helft woont in hoofdstad Mytilíni), een oppervlak bedekt met een uitbundige, spectaculaire natuur die tot de intrigerendste van Europa behoort (wat je niet weet, want je kent alleen je eigen eiland), dan is die natuur niet zozeer iets dat je moet koesteren en behouden, maar eerder een bron van zorg (hoe die uitbundige groei in toom houden met zo weinig mensen) én van inkomsten.
Zeker voor een eiland dat nog steeds tot de armste van Griekenland behoort.
En dus werd en wordt de natuur voornamelijk gezien als voedselverschaffer: vissen, wilde sla zoeken, slakken rapen en ja, inderdaad, op zijn tijd een vogeltje neerhalen; zo gaat het al eeuwenlang.

Maar zie: de laatste jaren is er een kentering te zien.
Dankzij een aantal voortrekkers beseft de bevolking van Lesbos steeds meer dat ze in een natuurparadijs wonen. Een paradijs dat ze moeten koesteren en behouden.
Een van die voortrekkers is onze vogelgids op het eiland. Zij begon een aantal jaren geleden met het organiseren van excursies voor autochtonen.
En dat werkt!
Hele gezinnen komen eropaf, en omdat de vogeldagen worden gepresenteerd als ‘iets leuks voor kinderen’, hoeven de ouders zich niet te schamen voor hun eigen deelname.

Dus is het nu tijd voor fase twee: een vogelseminar van drie dagen, speciaal gericht op eilandbewoners.
Met vanavond inleidingen in het Natuurmuseum van Skála Kallonís, het mekka voor vogelaars aan de Baai van Kalloní, morgen excursies in de wetlands rond het dorp, waarbij men met kijker en statief leert omgaan, en zondag een tocht naar het zo totaal andere vulkanische westen, met zijn geheel eigen vogelpopulatie.

En dus zou het kunnen gebeuren dat u binnenkort tijdens uw vogelvakantie op Lesbos in een van de vele vogelkijkhutten op het eiland zomaar naast een echte Griek komt te staan!
Niet met een geweer, maar met een verrekijker!

 

onze vogelgids op Lesbos
onze vogelgids op Lesbos

niet zo…
niet zo…

maar zó!
maar zó!

niet knallen, maar kijken!
niet knallen, maar kijken!


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact