home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Het Pompeï van Lesbos
Pagina afdrukken E-mail


9 november 2017
Al komen we inmiddels al meer dan vijfentwintig jaar op Lesbos, nog steeds staan we bijna dagelijks versteld van de schoonheid van dit zo grillig gevormde natuurparadijs. De grote afwisseling aan landschappen en biotopen, de seizoenen die zich in elk gebied weer op een andere manier manifesteren, de uitbundige plantengroei, de vele soorten vogels, het blijft ons fascineren.

Zo checken we vandaag onze wandeling bij Sígri, een nietig vissersdorp in het uiterste westen, ver van de bewoonde wereld, Where the road ends, aldus de Engelse schrijver Roy Lawrence.
Geen nauwkeurig beschreven route, maar een struintocht door de ongerepte natuur ten zuiden van het dorp, door spaarzaam begroeid terrein met maquis en frygana, langs poelen vol schildpadden, stranden vol schapen.

Dit is het Pompeï van Lesbos, het fameuze versteende woud, een gebied dat 17 miljoen jaar geleden tijdens een vulkaanuitbarsting onder een dikke laag as werd bedolven. Bomen en planten verbrandden echter niet, maar veranderden door gebrek aan zuurstof in opaal en kwamen in de loop der eeuwen door erosie weer aan de oppervlakte. Voor de UNESCO reden om Lesbos te verklaren tot 'beschermd gebied van uitzonderlijk geologisch belang'.

We dwalen door het maanlandschap, nu eens klimmend over muurtjes en omheiningen, dan weer bukkend om stukken versteend hout te bewonderen.
Via de landweg die Sígri met het dichtsbijzijnde dorp verbindt lopen we terug naar de bewoonde wereld. Behalve een boer op zijn paard zijn we de hele dag niemand tegengekomen.

 

17 miljoen jaar oud
17 miljoen jaar oud

eindeloze stranden
eindeloze stranden

stukjes versteend hout
stukjes versteend hout

<em>Where the road ends</em>…
Where the road ends

opalen boomstronk
opalen boomstronk


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact