home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Afscheid van Lesbos
Pagina afdrukken E-mail


20 juni 2017
Op de laatste avond van ons verblijf nemen we afscheid van Christína en Kóstas, uitbaters van onze accommodatie in Vaterá, in het zuidwesten van Lesbos.
Dat doen we traditiegetrouw in een taverna aan zee.
Het is nu acht dagen geleden dat een aardbeving hun dorp Vrísa, nog geen twee kilometer landinwaarts, vrijwel totaal verwoestte.
Het stof is neergedaald, de schade is opgemaakt, verbijstering heeft plaatsgemaakt voor berusting: ti na kánoume, wat doe je eraan, is de geijkte Griekse uitdrukking in situaties van overmacht, en igía!, gezondheid is het belangrijkste…
We heffen de glazen.

Christína en Kóstas vertellen over de afgelopen week, na de avond van de ramp hebben we elkaar niet meer gezien. Hoe is het mogelijk dat de schade op de rest van het eiland beperkt is, maar hun dorp vrijwel totaal is weggevaagd?
Een combinatie van factoren, legt Kóstas uit.
Niet alleen waren de meeste historische huizen in hun oorspronkelijk arme boerendorp niet aardbevings- bestendig gebouwd, maar het lag bovendien in een kom op de bodem van een voormalige krater met een zachte, vochtige ondergrond, zo totaal anders dan de rotsige rest van het eiland.
Daarnaast berekenden wetenschappers dat de energie van de beving, officieel 6.3 op de schaal van Richter, in Vrísa als het ware werd gekanaliseerd en daar een kracht van 9 ontwikkelde. Een zeer ongebruikelijk fenomeen!

Hadden onze vrienden aanvankelijk nog hoop dat de begane grond van hun huis gered zou kunnen worden, inmiddels is het in zijn geheel onbewoonbaar verklaard; het moet, net als de meeste woningen in hun dorp, worden afgebroken.
Tragisch, want het is al generaties lang in de familie: meisjes die trouwen krijgen op Lesbos traditiegetrouw een huis als bruidsschat mee.
Ze prijzen zich ondanks alles gelukkig: zoals veel mensen in Griekenland hebben ze een zomerwoning aan zee en behoren dus niet tot de 350 dorpsbewoners die sinds vorig week dakloos zijn.
Het grootste deel van hun inboedel hebben ze kunnen weghalen.

Sceptisch zijn Christína en Kóstas over de beloftes van de overheid: over compensatie, over hulp uit Europa, over wederopbouw.
Maar nogmaals: ti na kánoume en igia!
Bij het afscheid overhandigen ze ons twee ingelijste borduurwerkjes, vervaardigd door projajá, overgrootmoeder, en gered uit het verwoeste huis.
Het is al tegen twaalven als we terugrijden, landinwaarts, langs het zwaar getroffen dorp, waar alle toegangswegen zijn geblokkeerd en voormalige bewoners maar twee keer per dag voor korte tijd worden toegelaten.
Een spookachtig beeld dat ons nog lang bijblijft.

 

dorpsfeest in het inmiddels verwoeste Vrísa
dorpsfeest in het inmiddels verwoeste Vrísa

onbewoonbaar verklaard
onbewoonbaar verklaard

Christína bij haar accommodatie aan zee
Christína bij haar accommodatie aan zee

spookachtig beeld
spookachtig beeld


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact