home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Aardbeving Lesbos
Pagina afdrukken E-mail


12 juni 2017
Omdat we twee keer per jaar langdurig op Lesbos verblijven en die tijd grotendeels besteden aan het checken van wandelroutes en autotochten, zou je verwachten dat er een moment komt dat je denkt ‘nu hebben we alles wel gezien, nu zijn we wel klaar met Lesbos’. Maar niets is minder waar!
Niet alleen heeft elke regio van dit zo gevarieerde eiland in elk seizoen en op elk tijdstip van de dag een andere bekoring, maar ook hebben we nog steeds een lange to do list van gebieden en gebiedjes die we niet kennen en waar we heel nieuwsgierig naar zijn.

En zo verruilen we onze personenauto voor een jeepje om weer een paar onbekende delen van Lesbos af te strepen, vandaag de caldera’s tussen adelaarsnest Ágra en de dorpen Vatoúsa en Pteroúnda, grote komvormige kraters met een doorsnee van zes tot acht kilometer, ontstaan door een vulkaanuitbarstig zo’n 17 miljoen jaar geleden.
We rijden door zeer ruig en onherbergzaam gebied, genieten van de ongelooflijke uitzichten, fotograferen de zeer zeldzame Haplophyllum megalanthum, een plant uit het ruitengeslacht die in Europa alleen hier voorkomt.

In bergdorp Chídera stoppen we voor een foto, en dan gebeurt het: de stilstaande jeep begint hevig te schudden, andere auto’s in het straatje deinen mee, vijf seconden, tien seconden, vijftien seconden.
Het is niet de eerste keer dat we een aardbeving op Lesbos meemaken: het eiland heeft geologisch gezien een turbulent verleden, onder de Middellandse Zee lopen diverse breuklijnen, en verschuivingen daarlangs veroorzaken geregeld aardschokken, meestal op grote diepte onder de zeespiegel.
Tot zover dus niets nieuws onder de zon: wat ingestorte muurtjes, een schoorsteen die van het dak valt, erger is de schade zelden.

Maar dan worden we gebeld door vrienden uit Polichnítos, onze verblijfplaats in het zuidwesten: boerendorp Vrísa, nog geen zes kilometer van ons huis, is vrijwel totaal verwoest!
Het lieflijke Vrísa, in de heuvels, met zijn achthonderd inwoners, statige, natuurstenen huizen, moestuinen, olijfgaarden, geiten, schapen, kippen: hoe vaak hebben we het op deze site niet bezongen.
Het staat op de relatief zachte en vochtige bodem van een voormalige vulkaan en zou daarom, als enige dorp op Lesbos, niet bestand zijn geweest tegen 6.3 op de schaal van Richter, de zwaarste beving sinds 1845.

Het eerste kapotte huis dat we zien als we uren later het dorp inlopen is dat van onze vrienden Christína en Kóstas, uitbaters van onze zeer geliefde accommodatie in Vaterá, aan zee.
De voorgevel van hun huis is grotendeels weg: je kijkt zo in de slaapkamers op de eerste verdieping; de auto voor de deur is onder het puin bedolven.
En dat blijkt nog maar het begin: verder in de straat zijn hele huizen ingestort, van het lieflijke dorpspleintje met zijn put en zijn grote plataan is weinig meer over, de school op de heuvel is verdwenen, mensen lopen huilend rond, er wordt een dode geborgen, de bevolking wordt geëvacueerd, in het stadion van Polichnítos worden tenten opgezet.

Als we laat op de avond thuiskomen zien we dat de tamtam zijn werk inmiddels heeft gedaan: ‘eiland Lesbos verwoest’, ‘wegen onbegaanbaar’ koppen de Nederlandse nieuwssites, zo weer een nieuwe negatieve hype rond het eiland creërend.
Dus wij nuanceren: veel dorpen in het zuiden hebben lichte tot matige schade, in een aantal dorpen zijn huizen ingestort, één dorp is verwoest, wegen zijn gewoon begaanbaar.
Er is een dode gevallen, tien mensen zijn gewond: ongelooflijk triest, maar gezien de impact van de beving een wonder!

 

adelaarsnest Ágra, rand van caldera
adelaarsnest Ágra, rand van caldera

Vrísa toen
Vrísa toen

Vrísa nu
Vrísa nu

huis van Christína en Kóstas
huis van Christína en Kóstas

totale verwoesting
totale verwoesting


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact