home | werkwijze | lesbos | wanneer | bestemmingen | arrangementen | reacties | nieuws


Home > Nieuws > Tombes, ovens en Casarca’s
Pagina afdrukken E-mail


18 mei 2014
We maken een autotocht door Sarakína, een volstrekt verlaten, ongerept natuurgebied in het noordoosten van Lesbos,
Met zijn dichte naaldbossen, maquis, schaduwrijke baaien en poelen vol kikkers, juffers en libellen is het een paradijs voor vogelaars, orchideeënspotters en liefhebbers van verlaten stranden.


De bodem bestaat er grotendeels uit leem en kalk, wat de aanwezigheid van de vele vennen en de aardewerktraditie in de omgeving verklaart.
In het gehucht van de tsoukaláden, pottenbakkers, worden in eeuwenoude, cilindervormige ovens nog steeds traditionele waterkannen geproduceerd, die in de ateliers van het nabijgelegen aardewerkdorp Mandamádos worden beschilderd en verkocht.

Het rijtempo is laag, het uitzicht fenomenaal.
Rechts kijken we op de Tokmákia, de vier onbewoonde eilandjes waar het verhaal van Dafnis en Chloë zich zou hebben afgespeeld, een door de van Lesbos afkomstige Longos geschreven liefdesgeschiedenis uit de 2e eeuw na Christus over twee herderskinderen die als vondeling bij twee buurfamilies opgroeien, verliefd worden en dan ontdekken dat ze van hoge en rijke afkomst zijn.

We passeren een grote poel die in de zomer nat blijft, leefgebied van een kolonie Casarca’s.
Ook nu weer zitten er twee prachtexemplaren, oranjebruin met zwart en wit, pontificaal bovenop het bord dat de jacht op hen verbiedt.
Ze vliegen weg voor we ze kunnen fotograferen.

Dan komt het vissersgehucht Paliós in zicht, niet meer dan een paar huizen en een haventje. Het wordt al sinds de 3e eeuw voor Christus bewoond.
Het is moeilijk voor te stellen dat hier ooit een belangrijke haven lag waar jaarlijks honderden Griekse pelgrims uit Klein-Azië aanlegden om in het Taxiárchosklooster in Mandamádos eer te bewijzen aan de zwarte icoon van de aartsengel Michael.
Na de grote bevolkingsruil in 1923, toen vrijwel alle Grieken uit Turkije werden verdreven, raakte de haven in verval.

Hier, in de ultieme verlatenheid, stappen we uit de auto, lopen door hevig geurende maquis en volgen de wegwijzers naar de Ancient tombs, veertien mysterieuze, op sarcofagen lijkende objecten die her en der in het landschap liggen. Hun oorsprong is onbekend: aanvankelijk nam men aan dat ze uit de prehistorie stamden, later uit de vroege middeleeuwen, nu denken sommige wetenschappers dat het geen sarcofagen zijn, maar ovens waarin lemen voorwerpen werden gebakken.

Dwalend tussen de tombes, sommige klein en smal, andere groot en breed, voelen we ons als Kuifje in 'De sigaren van de Farao', en de zon staat dan ook al laag als we teruglopen naar onze auto en beginnen aan de lange tocht terug naar Polichnítos, in het zuidwesten van het eiland.

 

eeuwenoude oven
eeuwenoude oven

de eilandjes van Dafnis en Chloë
de eilandjes van Dafnis en Chloë

op weg naar de tombes
op weg naar de tombes

sarcofaag of oven?
sarcofaag of oven?


boeken | vliegtickets | verzekeren | voorwaarden | garantiestelling | copyright | contact